۱. آیا وضعیت مالی تان بغرنج است؟ آیا رویتان نمی شود زنگ زده، درخواست پول نمایید؟ آیا تعطیلی در پیش دارید؟ با نیمی از پول خود یک بلیت به مقصد منزل پدری گرفته و نیم دیگر را به عنوان کرایه ی آژانس صرف کنید، در حالی که شپش در جیب تان سه قاپ می اندازد به نزد خانواده برگشته و حساب خود را شارژ نمایید. ۲. یک سری از موجودات زبان باز هستند که ممکن است به بهانه ی شدن تلگرام شماره تان را درخواست نمایند. اگر دوست ندارید شماره تان را بدهید، ندهید خب! رودربایستی ندارد که! [در رودربایستی گیر کرده، شماره اش را می دهد] ۳. نمایشگاه کتاب، فرصت مناسبی برای دیدار با دوستان مجازی است. با دوستان مجازی ای که طی سال ها تبدیل به خانواده ی دومی برایتان شده اند، قرار گذاشته و یکدیگر را ببینید. هم چنان توصیه ی اکید می کنم که در رودربایستی گیر نکنید. ۴. اگر دختر هستید، به یاد داشته باشید که با توجه به تحقیقات انجام شده، پسران هم سن خودتان ممکن است به انداره ی شما از نظر فکری بالغ نشده باشند. از هیچ انتظار خاصی نداشته باشید. ۵. هرگز به شرکت مسافربری ایران پیما اعتماد نکنید. ممکن است بلیت تان را کنسل نموده، اما به جای اطلاع دادن به شما، سرِ خود شما را به شرکت دیگری که یکی از ماشین هایش از شهر مورد نظر شما می گذرد حواله دهد و ساعت ها شما را معطل نماید. در همین حال، در مقام طلبکار هم برآمده و می گویند اگر مشکلی دارید بلیت تان را کنسل نموده، پولش را پس بگیرید. دست آ هم مجبور می شوید به جای پیاده شدن در ترمینال شهر مورد نظرتان، ورودی شهر پیاده شده، چَکِن لرزه بزنید و بر جان خود بترسید. ۶. هرگز خدا را ناشکری نکنید. یک جمله ی کوچک و به ظاهر ساده از جانب شما ممکن است باعث شود در وضعیت بدتری قرار گیرید. مثلا ممکن است جمله ی ساده ی 《جاده ی سلفچگان را دوست ندارم》 منجر به این شود که به جای اتوبان صاف و یک دست، مجبور به گذر از جاده ی دو بانده ای با دست انداز های نامتناهی شوید و تا موقع رسیدن، بندری بزنید.

مشاهده متن کامل ...