normal 0 false false false en-us x-none fa /* style definitions */ table.msonormaltable {mso-style-name:"table normal"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-priority:99; mso-style-qformat:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt; mso-para-margin-top:0cm; mso-para-margin-right:0cm; mso-para-margin-bottom:10.0pt; mso-para-margin-left:0cm; line-height:115%; mso-pagination:widow-orphan; font-size:11.0pt; font-family:"calibri","sans-serif"; mso-ascii-font-family:calibri; mso-ascii-theme-font:minor-latin; mso-fareast-font-family:"times new roman"; mso-fareast-theme-font:minor-fareast; mso-hansi-font-family:calibri; mso-hansi-theme-font:minor-latin;} سلام پدر جان – نمیدانم می توانی این نامه که اولین نامه ای است که برایت می نویسم را بخوانی یا نه؟آ تو هیچوقت نه توانسته ای درست بخوانی و نه درست بنویسی و وضع خواندن و نوشتنت به قدری افتضاح است که سالها پیش برای گرفتن گواهینامه رانندگی مجبور شدی در قسمت بیسوادان امتحان بدهی !!نوشتنت هم از آن بدتر،اما مهم نیست من جای تو می نویسم ،جای تو میخوانم. تو آن قدر مهربانی که خنده های شیطنت آمیز ما فرزندانت را به نحوه خواندنت آن هنگام که تعمدا مجبورت می کنیم تا مطلبی را برایمان بخوانی و ما بخندیم نشنیده می گیری و ادامه می دهی تا ما بیشتر بخندیم. دوست داری ما شاد باشیم حتی اگر بهانه این شادی خنده به خودت باشد. پدرجان چند روز دیگر روز «پدر» است. روز تو ،تویی که با آن موهای نقره ای و صورت پرچروک هرچند اثری از شاد روزهای جوانی ات در چهره نداری اما هنوز پرقدرتی و من این را از فشردن دستان همیشه زخمی ات می فهمم.دستانی که همیشه خدا رد چوب و اره و ده پوشال به خود دارد .امسال هم کادو برایت عطر یده ام هرچند میدانم تو عطر چوب را از هر عطری بیشتر می پسندی ،عطری که به مشامت آشنا تر از هر بویی است . حالا دیگر آن چهار فرزند بازیگوش دیروز تو،بزرگ شده اند ،سر و سامان یافته اند ،به رفته اند و به قول خودت سری توی سرها درآورده اند هرچند که تو هنوز که هنوز است نمیدانی که هرکدام از آن ها دقیقا چه رشته ای خوانده اند !تو عرق ریخته ای ،زحمت کشیده ای و با دستان هنرمندت از چوب زیباترین محصولا ...

مشاهده متن کامل ...