از اب شدن بعضی ساختمون ها ناراحت نمی شم. بر خلاف اغلب اوقات که خبر ت یب عمارت ها و خانه های تهران ناراحتم می کنه، از نبود بعضی بناها خوشحال می شم. ساختمونی که الان تو ذهنمه هتلیه که قبلن در ضلع جنوب شرقی سیدخندان واقع شده بود. یک ساختمون بزرگ و بدقواره و خا تری با شیشه های ش ته. زمانی بود که از زیر پل سیدخندان و اون حوالی بدم میومد. اون موقع تا ی ها نامرتب و درهم برهم می ایستادن و مثل حالا زیر پل ج بندی نشده بود و از آب نما و نیمکتی برای نشستن هم خبری نبود. زیر پل سیدخندان و اطرافش اون وقت ها از نظر من یکی از زشت ترین مکان های تهران بود و نمادش هم ساختمون عظیم و زشتی بود که می گفتن هتل اینترنشنال تهران بوده و در زمان جنگ هم پذیرای جنگ زده ها. یادم هست یکبار در ی که افسانه بایگان یکی از هن یشه هاش بود این بنای بدقواره رو شناختم و اینبار می تونستم داخلش رو هم ببینم که البته چنگی به دل نمی زد. البته هیچ ع ی از روزهای شکوهش نتونستم پیدا کنم و مشتاقم بدونم چه شکلی بوده و آیا از اول همین قدر زشت بوده یا نه! از ت یبش خوشحال شدم و هربار از کنار زمینش رد می شم نفسم باز می شه. کاش به پارک تبدیلش می با کلی درخت. از شما چه پنهون یکی دیگه از ساختمون هایی که خوشحال می شم به سرنوشت هتل سیدخندان دچار بشه، ساختمون بتونی و بدقواره مخابرات واقع در میدون توپخونه است. وقتی ع های قدیمی میدون توپخونه رو نگاه می کنم و می بینم چه ساختمون خوشگلی رو اب تا این بدقواره ی بد رنگ رو جاش بسازن، بی اختیار آه می کشم. کاش یه روز بکوبنش و جاش یه ساختمون مثل همونی که تو ع ای قدیمی هست بسازن. برج مخابرات به جای این ساختمون (ساختمان تلگرافخانه) ساخته شد به نظرم میدون توپخونه برای تهران می تونست مثل نقش جهان برای اصفهان باشه. با ساختمون بلدیه و تلگرافخانه و بانک شاهی در اطرافش همه چیز داشت تا یک میدون زیبا و قدیمی و حتی نمادی برای تهران باشه. ولی افسوس... ساختمان بلدیه که در ضلع شمال میدان توپخانه ...

مشاهده متن کامل ...